FELIX GUATTARI THE THREE ECOLOGIES PDF

Shelves: philosophy In dit boek zoekt Guatarri naar een nieuw type subjectiviteit om de spanningen van de 21e eeuw het hoofd te kunnen bieden. Deze uiten zich in een crisis van onze mentale ecologie, onze sociale ecologie en klimatologische ecologie. De mens is, zonder dat hij het beseft, als een schimmel voor de planeet. We hebben de planeet stelselmatig overvraagd en we staan op het punt ecocide te plegen. We hebben de fijngevoelige symbiose tussen ons en de planeet verstoort, hetgeen onvoorzienbare gevolgen zal In dit boek zoekt Guatarri naar een nieuw type subjectiviteit om de spanningen van de 21e eeuw het hoofd te kunnen bieden.

Author:Voodoozahn Dailabar
Country:Lesotho
Language:English (Spanish)
Genre:Education
Published (Last):14 August 2016
Pages:255
PDF File Size:2.21 Mb
ePub File Size:8.5 Mb
ISBN:586-3-34493-292-7
Downloads:18768
Price:Free* [*Free Regsitration Required]
Uploader:Voodoozahn



Shelves: philosophy In dit boek zoekt Guatarri naar een nieuw type subjectiviteit om de spanningen van de 21e eeuw het hoofd te kunnen bieden. Deze uiten zich in een crisis van onze mentale ecologie, onze sociale ecologie en klimatologische ecologie. De mens is, zonder dat hij het beseft, als een schimmel voor de planeet. We hebben de planeet stelselmatig overvraagd en we staan op het punt ecocide te plegen.

We hebben de fijngevoelige symbiose tussen ons en de planeet verstoort, hetgeen onvoorzienbare gevolgen zal In dit boek zoekt Guatarri naar een nieuw type subjectiviteit om de spanningen van de 21e eeuw het hoofd te kunnen bieden. We hebben de fijngevoelige symbiose tussen ons en de planeet verstoort, hetgeen onvoorzienbare gevolgen zal hebben.

Deze invloed is ook antropogeen: de verwoestende kracht ten aanzien van onze biosfeer is het kapitalisme. De daarbij behorende ideologie van competitie heeft geleid tot het plunderen van natuurbronnen.

De bron van de macht van kapitalisme valt echter niet meer te lokaliseren, doordat het volledig geglobaliseerd is. Deze manipuleren ons door de creatie van een collectieve massamedia subjectiviteit. Dit leidt tot een regressieve infantilisering. Het Andere verliest bovendien al haar scherpte. Het is hier waar onze mentale ecologie op het spel staat.

Het is noodzakelijk om ons te verzetten tegen de homogenisering van de massamedia, dat wil zeggen, de manier waarop massamedia onze subjectiviteit standaardiseren weerstaan om IWC niet ons onbewuste consent te geven. We denken en voelen als effect daarvan hetzelfde als iedereen, hetgeen een merkwaardige passiviteit oplevert.

Om deze homogeniteit te weerstaan, moeten we weer streven naar heterogeniteit. Het is zaak een pragmatische interventie te plegen om te ontsnappen aan de dominante kapitalistische subjectiviteit. Deze hebben een politieke en katalyserende werking.

Volgens Guatarri is dit vooral een voortdurend esthetisch-existentieel proces waarbij we continu nieuwe mogelijkheden moeten zoeken die niet voorgesorteerd zijn door IWC. Het punt is daarom een vorm van dissensus ten opzichte daarvan te cultiveren. Om de ecologische crisis het hoofd te bieden is het bovendien nodig dat we een andere opvatting van overleven vinden.

Guatarri vindt hiervoor inspiratie bij Bateson die stelt dat overleven neerkomt op: overleven is organisme plus omgeving. Onze manier van leven op deze planeet staat meer in het algemeen op het spel in de context van een acceleratie van technowetenschappelijke mutaties en demografische groei.

Wat we nodig hebben is een authentieke, politieke, sociale en culturele revolutie om ecologisch schadelijke manieren van leven te overwinnen. Er is echter meer nodig dan een revolutie op grote schaal. We moeten tevens moleculaire domeinen van sensibiliteit hierbij betrekken op het niveau van onze intelligentie en verlangens.

Het menselijk bestaan wordt nu nog volledig gedomineerd door valorisatie in economische zin. Het waardensysteem van het westen is nu ontdaan van haar diversiteit aan dimensies. Het is daarom dat de massamedia erin slagen hun serialisme op te leggen.

Hier is bovendien sprake van een hardnekkige paradox: hoewel we steeds meer techno-wetenschappelijke middelen hebben om ecologische crisis en armoede af te wenden, gebeurt dit niet door het onvermogen sociale krachten te organiseren die nodig zijn voor het aanwenden van die middelen met deze doeleinden. Nog een onderdeel van de crisis is een vermenigvuldiging van nationalistische sentimenten en eisen, derde-wereldsvorming met een daarmee gepaard gaande exacerbatie van kwesties rondom immigratie en racisme.

Om dit soort crisis het hoofd te bieden hebben we een ecosofie nodig die de menselijke praxis in zoveel mogelijk domeinen reconstrueert. We moeten collectief gehersingulariseerd worden, zodanig dat we de ellende en wanhoop die de massamedia produceren overwinnen.

De ecosofische taak komt neer op het produceren van een nieuw menselijk bestaan in nieuwe historische contexten. Hiervoor is het nodig de modaliteiten van groeps-zijn te herconstrueren om tegenwicht te bieden aan de standaardisering van massamedia en conformisme. Hiervoor is ook een andere opvatting van subjectiviteit vereist, eentje die niet zo rechtdoorzee is als die van Descartes. In plaats van over een subject te spreken, is het adequater te spreken van componenten van subjectivering, waardoor er een andere relatie ontstaat tussen individu, subjectiviteit en de omgeving.

De ecosofie die hierbij hoort moet zich richten op onze sociale ecologie, mentale ecologie en de bredere ecologie van ons milieu.

Guatarri zoekt naar dissidente vormen van communicatie, die gehoorzamen aan een bepaalde logica van intensiteiten, een eco-logica die evolutionaire processen nastreeft. Dit moet dan dissidente vectoren opleveren die tegengesteld zijn aan de normale, gestandaardiseerde gang van zaken zijn en daarmee leiden tot meer singuliere subjectiveringen.

De heterogeniteit die uit deze dissensus ontstaat kan zo leiden tot een breuk met de nu hegemoniale homogeniteit, waardoor er verschillen worden gesticht. De mentale ecologie moet pre-objectief en pre-persoonlijk worden, zodat het vloeibaar en veranderbaar wordt.

Het moet in staat zijn een sociale strijd te decentreren, breukpunten grijpen en naar nieuwe vormen van denotatie, verbinding en significatie streven. Bovendien moet het innovatieve praktijken bevorderen en alternatieve ervaringen constitueren die uitgaan van een respect voor singulariteit. Het gaat kortom om een continue productie van autonomiserende subjectiviteit dat zich kan articuleren in relatie tot de rest van de samenleving. De sociale ecologie betreft de ontwikkeling van affectieve en pragmatische cathexis in menselijke groepen van verschillende groottes.

De veranderingen daarin moeten corresponderen met kwalitatieve reorganisaties van primaire subjectiviteit zoals dat optreedt bij de mentale ecologie. Vanuit de sociale ecologie dient er een processuele semiotiek te worden nagestreefd om een transitie te bewerkstelligen van massamedia naar postmedia, waardoor er nieuwe sociale assemblages ontstaan.

Hiervoor is een massa bewustzijnsverhoging nodig, een transformatie van de assemblages van sociale strijd, een technologische evolutie van media die kunnen worden aangewend voor niet-kapitalistische doeleinden, en de herconstitutie van arbeidsprocessen. Volgens Guatarri draait IWC op vier semiotieken: een economische, juridische, techno-wetenschappelijke en een van subjectivering.

Uiteindelijk moet de sociale ecologie menselijke relaties herbouwen op ieder niveau van de socius. We hebben nieuwe sociale en esthetische praktijken nodig, nieuwe praktijken van het Zelf in relatie met de Ander, het vreemde. We kunnen ontsnappen aan de grote crisis van onze tijd door het articuleren van een wordende subjectiviteit, een voortdurend muterende socius en een milieu dat opnieuw uitgevonden wordt.

MANCALA REGRAS PDF

The Three Ecologies

.

GSPRINT PDF

.

CASIO WVA-470 MANUAL PDF

.

EL POSITIVISMO EN MEXICO LEOPOLDO ZEA PDF

.

Related Articles